Hola bon dia,

even tijd om wat op te schrijven. Vandaag hebben we een regeldag gehad, morgen zondag en dus rustdag en overmorgen willen we vertrekken naar Torres del Paine NP voor een der 's werelds mooiste trektochten: de W-trail. Of dit overestimated is zullen we volgende week pas kunnen zeggen. We hebben er in ieder geval zin in!

Het laatste verhaal stamde uit Buenos Aires en sindsdien heeft, zoals jullie van ons gewend zijn, zich al weer veel voorgedaan. Allereerst met de bus vanuit BA naar Bariloche gereden. Een tocht van een slordige 22 uur. Normaal niet zo een probleem, het openbaar vervoer is goed in de zuidelijkste contreien van Zuid-Amerika, maar op deze trip werden we vergezeld dooreen snurkende dikzak welke achter ons zat... de 22 uur hebben we dus ook per uur meegemaakt. Af en toe brutaal gestoten, gedrukt, per ongeluk gestruikeld op weg naar de plee... maar nee, het tij wilde bij hem niet keren. Dan maar Guus Meeuwis live in Eindhoven hard aan.. De iPod heeft zo al meerdere malen zijn dienst bewezen.
Eenmaal in Bariloche een taxi gedeeld met een Zwitser naar zijn geboekte hostel, er zal vast wel plek zijn. Wij boeken nooit.. boeken is voor sissy's. Mm.. echter er was geen plaats meer voor ons in deze... Twee uur en 5 hostels verder uiteindelijk een duur hostel gevonden waar we heerlijk neerzegen op een zacht bed. Volgende keer boeken dus in dit hoog seizoen. Dit zal duren tot het zuiden van Argentinie en Chili. Wel jammer, want dat vergt veel planning en vooruit denken.
Bariloche is een 'Zwitsers' stadje in Argentinie, met heerlijke chocolade en al. Hier hebben we dan ook af en toe van genoten. Niet te veel, want oh ja.. we reizen low-budget.
Vanuit Bariloche naar Pampa Linda, een gebied in Nahuel Huapi NP waar een zwarte gletsjer te bewonderen is. Dat moesten we natuurlijk zien. Prachtig, weer een vinkje op 't lijstje van 'things to see'.

Toen naar El Bolson, twee uur met de bus onder Bariloche gereden. Hier dus wel een hostel geboekt. Op advies van een braziliaan die hier al geweest was. El Pueblito, een en al rust en alternativiteit. We kregen een slaapplaats voor ons beiden in de nok van het houten huis. Erg gezellig en weinig last van de dorm welke onder ons lag. Een prachtig uitzicht was letterlijk het toppunt. We hebben genoten van zelfgemaakt brood en van jam van fruit met blote handjes geplukt door de vrouw van de eigenaar zelf. Als dat niet hip is. Vanuit El Bolson het nabijgelegen Lago Puelo NP bezocht. Hier wilden we flink lopen, echter was het halve eind aan trails onder gelopen. Even bij het meer gezeten nadat we de andere helft wel hadden gelopen en toen weer terug. De volgende dag harde regen. De geplande tocht voor die dag is dus verzopen.

Weer terug naar Bariloche, omdat hier de geplande busrit via de berruchte Ruta 40 zal vertrekken. Twee dagen in de bus door totale leegte. Maar eerst nog twee dagen genieten van de omgeving zonder leegte. Een prachtige fietstocht gedaan. Bij het huren van de fietsen vroeg de dame waar we vandaan kwamen. Holland was het antwoord. Oh dan weten jullie wel wat fietsen is, en zal dit tochtje jullie erg gemakkelijk af gaan.. ja we weten wat fietsen is ja. Toen we terug kwamen nog maar even gezegd dat Holland toch echt helemaal plat is en dat fietsen dan wat anders werkt. Oh.. ze beloofde plechtig dat ze dan de volgende keer niet meer zo nonchalant zal zijn. Oh ja.. en zorg even dat de versnellingen gemaakt worden, want die begaven het na een tijdje. Oh.. dat zal ze ook doen. Desalniettemin wisten we weer dat we leefden en ook elders spieren hadden. De volgende dag een klimtocht gedaan. Erg stijl en dus op de tenen naar boven. Het uitzicht was prachtig, dus de tocht meer dan waard.

Ruta 40. Een mooie eenzame weg die naast de Andes loopt. Veel mooie vergezichten richting Andes en de andere kant op, de woestijn in. Halverwege overnacht in Perito Moreno, een klein plaatsje waar werkelijk niets te doen was. Wat we dan ook maar gedaan hebben. De volgende dag naar El Chalten. 'The trekking capital of Argentina'. Dat beloofd wat. Door een prachtig varierend landschap gereden, met beestjes, flamingo's en een soort van struisvogels. Mooi hoor.

In El Chalten hebben we de eerste dag uitgezocht welke tochten te lopen. Met twee zou je alles wel zo'n beetje gezien hebben. So much for the capital.. De volgende dag direct maar de moeilijkste gedaan, dan hebben we die vast maar gehad. Een tocht door een prachtige omgeving met na een uurtje zicht op de Fitz Roy en Cerro Torre, althans als er geen wolken voor zaten. We hadden niet zo'n geluk en zagen de bergen pas de volgende dag vanuit het dorpje. Wel flink doorgewandeld en onze spieren getraind voor het echte werk. Tijdens de laatste 1,5 km van de tocht werd 450 m geklommen. Wie dit gedaan heeft weet wel hoe dit werkt. Voor de rest: klim eens met een rugzak 2 uur de trap op. Eenmaal boven genoten van twee prachtige meren met kleine gletsjertjes. Sneeuw binnen handbereik en een paar minuten later binnen oogbereik, want de lichte regen was inmiddels omgeslagen in een sneeuw-/hagelstorm. Wij snel wat foto's gemaakt en weer naar beneden geklommen. Eenmaal het stijle stuk voorbij zijn we even wat op adem gekomen middels de meegebrachte lunch te nuttigen. Weer terug naar het hostel gegaan en na wat gegeten te hebben zijn we lekker op tijd naar bed gegaan. De volgende dag sterk getwijfeld of wel wel zouden beginnen aan de tweede tocht. Na elkaar wat moed ingesproken te hebben en elkaar een appeltaart met warme slokkers te beloven eenmaal terug in het hostel op pad gegaan. Veel regen gehad, maar het was een mooie tocht met een mooi eindpunt. Een gletsjer met een prachtig meertje. Blij doorgezet te hebben.

Vervolgens met de bus doorgereisd naar El Calafate. Alwaar de gletsjer Perito Moreno te bewonderen is in Los Glaciaras NP. De Perito Moreno is een van de 100-en-nog-wat gletsjers die uit een enorme ijskap achter de bergen tevoorschijn komt. Deze ijskap heeft, op de beide polen na, het grootste ijsoppervlak ter wereld. De gletsjer zelf zou de mooiste zijn die zich laat zien. Dat hebben we geweten. We dachten dat de Iguazu Falls prachtig waren.. dit slaat toch wel alles. Uniek in zijn soort. Alle kleuren blauw en wit en enorm groot. Het was overweldigend! We kunnen wel zeggen dat dit het mooiste natuurschoon is dat we ooit hebben mogen aanschouwen. Prachtig! De gletsjer is een van de weinigen die nog steeds groeit. Dit is te horen en te zien door het kraken en het afbreken van stukken ijs.

Gisteren zijn we de grens overgegaan en aangekomen in Puerto Natales, Chili. Een stadje wat enkel lijkt te leven bij de gratie van de mountaineers en trekkers die zich wagen in het mooiste NP van Zuid Amerika: Torres del Paine. Volgende keer meer van de spannende avonturen van Bert en Nel op reis..

Greets to you all.

Family Knol....