Hola, ¿que tal?

Na een maandje in ons reisdipje gezeten te hebben in Peru, nu eindelijk alweer een tijdje gezond en vol goede moed... in Ecuador!!!

Nadat we uit Lima zijn vertrokken hebben we vakantie gehad in het altijd schitterende Huanchaco. Genoten van zon, zee, strand en lekkere juice´jes. Het was goed om even 5 dagen niets te hoeven. Het klinkt voor sommigen misschien wat gek in de oren, maar ja reizen is gewoon intensief en dat merk je pas als je er midden in zit! We zijn vanuit Huanchaco nog een dagje naar Trujillo geweest: Restanten van eeuwenoude beschavingen bekeken in Chan Chan en Huaca del Sol y de la Luna.
Daarna naar Huaraz in de Cordillera Blanca, de trekking and mountaineering capital van Zuid Amerika! Dagtochtjes genoten door deze prachtige bergen. Niet al te veel, want Nel zat toen nog steeds met haar teennagel euvel. Dus in de buurt de dorpjes Caraz en Yungay bekeken. Inmiddels is ze eindelijk van de teennagel verlost, dus we mogen weer meer dan dagtochten lopen! Yes!
Door naar Chiclayo voor musea vol goud-, zilver- en koperwerk. De Lord of Sipan en de Old Lord of Sipan liggen in Lambeyaque en hier in Chiclayo tentoongesteld met alles wat hen vergezelde naar hun Nirvana. En dat was behoorlijk wat... indrukwekkend! En wonder boven wonder kregen deze musea het voor elkaar om onze interesse te wekken, dan doe je het als museum goed!
Met al deze Peruaanse indrukken op weg naar het laatste land in Zuid Amerika: Ecuador! We hebben er naar uitgekeken. Klein, fijn, gevarieerd, kortom: alles wat we willen in één land! De reis er naar toe ging via Piura, in het noorden van Peru. We moesten hier zo`n 5 uur wachten voordat onze nachtbus zou vertrekken en toen kwamen we opeens een bios tegen... We moesten toch nog Peruaanse sollen opmaken, dus we keken elkaar aan en zeiden: ach we doen eens gek! Dus wij vragen of de film, Caso 39 (Case 39), in het engels gesproken werd (ze hebben er hier een handje van om alle films in het spaans na te synchroniseren) en ja hij zou in het engels zijn. Dus binnen 5 minuten zaten we mét een bak popcorn in een bijna lege bioszaal. Net alsof we in `de Kroon` zaten. Toen we na de film buiten kwamen, was het dan ook even raar niet zomaar in Zwolle te lopen... Case 39 is trouwens een aanrader!

We hadden zin om aan Ecuador te beginnen!! Hier eerst even een paar dagen genoten in Vilcabamba. Een klein chill plaatsje in Zuid Ecuador. Mede door het prachtige hostel/spa waar we terechtkwamen (dank Jouktje voor de tip)! Hier wat in de buurt rondgelopen, genoten van enorm lekker eten na de Peruaanse meuk en gezwommen in het kleine zwembad.
Vandaaruit door naar Cuenca, Ecuador´s mooiste/schoonste stad. Vol kerken, mooie pleintjes en schone straten. Het oogde bijna Argentijns. Hier een dag rondgelopen, de eerste Panama hoeden ontdekt, die (voor iedereen die dit niet weet) eigenlijk uit Ecuador komen in plaats van uit Panama, en ook eindelijk weer eens echte koffie gedronken. U leest, de afgelopen maand was er één van kleine hoogtepunten!
Nu weer heerlijk aan de kust. De Pacific Ocean is hier, in tegenstelling tot in Peru, hèèrlijk warm! Montañita was een klein surfers paradise vol hippe surfers en naïeve aandachtvragende Amerikaanse, Franse en Nederlandse chickjes. Maar ook hier was het eten en het weer, kortom het leven goed! Op het moment vertoeven we in Puerto Lopez. Gisteren hebben we een tocht ondernomen naar Isla de la Plata, een andere ´Galapagos of the Poor´. Veel mooie vogels en schildpadden gezien. Op het strand van Puerto Lopez spotten we nog verscheidene soorten haaien en roggen na de visvangst: waaronder veel baby Smooth Hammerhead Sharks en Manta roggen. Of dat goed is voor het aantal van deze beesten... we besluiten dit over te laten aan het WNF.

Het reizen, of het nog bevalt? Of we elkaar niet zat zijn? Of ons hoofd niet vol raakt van alles? Hoe we altijd alles regelen? Sommigen van jullie schijnen hier nieuwschierig naar te zijn...
We zijn elkaar nog hèllumaall niet zat, alle angsten die andere mensen hadden (die wij trouwens nìet hadden) voor we vertrokken: `aah 24 uur per dag bij elkaar op de lip?´ zijn ongegrond (voor ons tenminste). We ervaren het echt als een kado om dit jaar zoveel met elkaar op te trekken, van elkaar te leren, van elkaar te houden, elkaar te leren kennen, elkaar bezig te zien. Dat is gaaf en zullen we ons hele leven veel aan hebben! Het zal straks juist wennen zijn als we allebei onze eigen baan en afspraken weer hebben... gelukkig is het nog niet zo ver wat dit betreft!
Het reizen zelf bevalt met ups en downs, net zoals je gewone dagelijkse werk leventje in Nederland... het reizen went en dat betekent ook dat er negatieve kanten aan zitten. We hebben ontdekt dat we ons allebei mieters snel irriteren aan gedrag van andere mensen. Daar zijn we hard mee bezig omdat ons zelf af te leren, lastig lastig ;)! We vinden het leuk om `s morgens weer op te staan en op zoek te gaan naar ontbijt en weer te bedenken: o ja we zijn weer in een andere stad, deze kennen we nog niet. Het is soms vermoeiend om elk moment van de dag alert te zijn op je spullen, het bewijs dat dat niet altijd even haalbaar is, is geleverd :(. Het is gaaf om te ontdekken hoe goed we het in Nederland hebben, dat is echt bizar. Het zet je stil als je weer mensen op straat ziet liggen, eten ziet zoeken in prullenbakken, de slechte hygienische voorzieningen... Het is schitterend om zoveel verschillende natuur te zien, God is zo oneindig creatief! Het is lastig om onze darmpjes en maagjes te laten wennen aan de bacterien in de laatste landen, waardoor je maar wat graag thuis zou willen zijn! Het is gaaf om gewoon, doodgewoon, tijd te hebben om ergens te zitten en te kijken wat er op straat gebeurd, te praten met elkaar, te genieten van dìe plek, na te denken over Gods liefde voor mij. Het is gaaf om àf en tòe òpeens christenen tegen te komen en je welkom te voelen in de kerk! Zo, we kunnen nog wel even doorgaan met alle wisselende ervaringen, maar voor nu hebben jullie een beetje een idee over reizen met ups en downs!
Ha, of ons hoofd af en toe eens te vol zit? Jep, al hebben we dat af en toe niet direct door maar pas later doordat we gewoon niet happy zijn, niet meer genieten of wat dan ook. Met name in Peru hebben we daar een paar weken last van gehad. Daar waren de paar dagen `niet reizen` dus erg goed voor! Het helpt om de ervaringen van ons af te schrijven of te praten/mailen met jullie in NL. Maar af en toe moeten we gewoon echt even pas op de plaats nemen om gewoon even los te komen van het reisleventje.
Hoe het reizen er over het algemeen uitziet? In wezen is geen dag het zelfde, dus maakt het een beetje lastig om dat te beschrijven. Ook elk land is weer verschillend dus het is iedere keer weer uitpluizen hoe het ergens werkt. Hoe lang we op èèn plek verblijven is erg wisselend: 1, 2 of 3 nachten... het hangt gewoon af van wat er te doen is in een bepaalde plek. De bussen zijn sinds Bolivia een stuk minder comfortabel, wat maakt dat we van die lekker dikke voeten krijgen als we weer eens een nachtje doorgereden hebben. Bustickets koop je gewoon op de daarvoor bestemde plek, een beetje zoeken naar wie de goedkoopste plekjes heeft... mm dit klinkt wel iets te gewoontjes, haha, ok opnieuw: Bustickets koop je gewoon op de daarvoor bestemde plek, als je denkt dat je rustig kunt zoeken heb je het mis: Zodra je de busterminal binnen loopt heb je een zwerm van irritante locals om je heen (kijk daar heb je die irritatie al) die alle steden van hun land opnoemen waar je wel niet heen wilt. Ze laten je pas met rust als je eindelijk met een ticket in je hand wegloopt. We boeken meestal niet van te voren maar kijken op het moment zelf of er nog plek is. Dit gaat meestal zonder problemen. Af en toe moesten we eens ergens een nachtje extra blijven. In de laatste landen zijn de taxi`s zo goedkoop dat een hostel zoeken erg makkelijk gaat. We zoeken de leukste op in de FP of LP (we reizen tegenwoordig met 2 reisgidsen.... :)) en laten ons er heen brengen, en meestal is het direct bingo! En anders lopen we een blokje verder op zoek naar een ander hostel. In Bolivia, Peru konden we over het algemeen niet zelf koken, dat deden we in de landen daar voor wel, met name om de kosten te drukken. Dat vinden we wel eens jammer, want de locale specialiteiten zijn niet echt favoriet bij ons.
Zo dat was dat, even wat algemene praat over ons reisleventje... :)

Verder willen we ons verhaal eens afsluiten met: een top tien van hetgeen we het meest missen. We zijn ongeveer op de helft van onze reis, dus alleraardigst voor nu. Kunnen jullie dit vast voorbereiden en ons trakteren op een hartelijk en lekker welkom eenmaal terug in Nederland! Dus niet zeggen: wisten we het maar wat jullie lekker of leuk vonden... ;)

Top 10
10. Costijn en Lennard (yes de verrassing wordt nu wel uber natuurlijk ;))
9. Schone wc´s
8. Frikandel speciaal
7. Auto-/motorrijden
6. Hard werken... aan de boot ofzo ;)
5. Snert, bruine bonen soep en alle stamppotten met rookworst en jus
4. Gewoon een èigen huis
3. Gele M&M´s & drop
2. Echte koffie drinken met jullie allemaal
1. Elk dingetje komt op 1 natuurlijk zoetsappig over, dus we missen Nederland af en toe best een beetje

Hasta luego schatjes!
Bert en Nel

Ps. De foto´s komen wat later door een trage internetverbinding...

Pss. We hebben inmiddels wat foto`s toegevoegd, maar nog niet alles... dus hou het album komende weken af en toe in de gaten als je benieuwd naar meer bent. Daar krijg je dan namelijk geen melding meer van.