Hoooi,

De dag waarop we ons laatste reisverhaal hebben geplaatst, was ook de dag dat het voetbal-team Flamengo ( van Rio de Janeiro, Brazil ) kampioen werd. We zagen een stukje van de wedstrijd, maar wisten toen nog niet dat dit dus een belangrijke wedstrijd was. Tot we daarna de ingeving kregen om even de straat op te gaan, toen nog in Foz do Iquazu. We kwamen terecht in een enorm feestvierende menigte. Binnen no-time was het kruispunt waarop we stonden vol gestroomd met mensen, auto´s, motoren. Auto´s met flinke boxen zetten muziek op zo hard als de boxen konden verdragen. Mensen liepen blij springend en dansend over straat, rennend met de grootste vlaggen van het Flamengo-team... overal zag je de team-kleuren rood en zwart. We zaten daar en keken er naar...

...fun!

Vanuit Foz zijn we naar Ponta Grossa gereden met de bus, zo´n 9uur oostwaarts. Daar werden we zowaar eens opgewacht op het busstation door Albert en Daria Fokkens. We zijn een paar dagen bij hen en hun familie in huis geweest, in Carambei. Carambei is eenNederlandse kolonie van, als ik het goed heb, uit de jaren 50.Toen we voor het eerst Carambei inreden begonnen we onsdirect een beetje thuis te voelen... boerderijen in Nederlandse bouwstijl, molens, restaurant De Klomp...typisch.Wehebben daar enorm genoten van hun gastvrijheid en de gesprekken over Brazil, Nederland en zo meer. Vandaaruit zijn we voor een paar dagen naar Curitiba geweest. Men zei: één van de best georganiseerde steden in Brazilie. Nou, zo kwam zij ook op ons over. Schone straten, duidelijke bewegwijzering, mooie gebouwen...! Vandaaruit naar Ilha de Santa Catharina, daar aangekomen zijn we helemaal naar het zuiden van het eiland gereden, weg van de toeristen

die veelal in het midden en noorden van het eiland hun heil zochten. Wij hebben daar erg relaxte dagen gehad op een strandje die we vrijwel voor ons alleen hadden, net als het hostel daar. Eén avond stormde het daar zo hard en werd het best koud dat we spontaan zin in hutspot kregen...dus je raad het al... We waren zo in de Holland-mood dat we de volgende dag een flinke stapel pannenkoeken hebben gebakken...sjoo lekker was dat!

Vandaaruit zijn we in èèn ruk (ruim 20uur reizen), via Porta Alegre, naar Punta del Este in Uruguay gereisd. Even een grappig detail: toen we de bustickets voor deze reis gingen boeken ontmoeten we daar een man die ons wel wou helpen. Hij kon engels maar ook wat portugees. Ideaal. We waren mooi bezig metde goede ticket te boeken tot Nel iets in het Nederlands tegenBert zegt(gèlukkig nietsraars) en de man doodleuk zegt: ooo het kan dus ook gewoon in het Nederlands. Hij kwam uit Nederland en heeft een huis in Uruguay waar hij een paar maand per jaar naar toe gaat.

De grensovergang ginggemakkelijk omdat we in een internationale bus zaten, alles werd voor ons geregeld. Over Punta del Este hoeven we niet zo veel kwijt, ze hebben er mooie stranden maar verder, de stad, is niks aan. Het draait daar alleen rondom toerisme. Met het ene lelijke hotel zijn ze nog niet klaar of het volgende word al weer uit de grond gestampt. Gelukkig was daar het hoogseizoen nog niet begonnen, dus het was er wel lekker rustig!

Daarna naar Montevideo, wij vonden het een mooie stad, tenminste het oude gedeelte. We zijn er een paar dagen geweest om het te verkennen. Vandaaruit naar Colonia del Sacramento, een oud koloniaal stadje. Daar hebben we enerzijds goede herinneringen aan ( leuk een paar uur rond gelopen, mooie zonsondergang gezien) en anderzijds slechte ( een paar lui in het hostel die door de alcohol niet zo goed meer wisten wat `normaal doen` en `niet normaal doen`inhield en dus de hele nacht aan het feestvieren waren in het hostel...wat er voor zorgde dat wij de hele nacht bewust hebben meegemaakt

).

Vanuit Colonia zijn we op 24 december om 4uur uit het hostel vertrokken om met de boot van 5.30uur naar Buenos Aires te varen.

Dat was in het kort (nou ja kort...) even de trip van de afgelopen weken. Natuurlijk ook weer zoveel meegemaakt, gezien, geleerd, gehoord tussendoor, als we echt alles willen vertellen...zijn we nog wel even bezig. Het reizen bevalt nog erg goed, meer en meer beseffen we eigenlijk waarom we dit doen. Echt niet alleen om veel nieuwe dingen te zien. Veel meer om ons zelf te leren kennen, elkaar nog beter te leren kennen, andere mensen te spreken en daar weer van te leren... en bovenal eigenlijk: God leren kennen. Het wil echt niet zeggen dat je dit alles alleen kunt leren door op reis te gaan, maar voor ons voelt dit als een hele goede manier. Soms merken we wel eens dat we al erg gewend zijn aan het leventje wat we op het moment leven. Zelfs zo dat de bekende `sleur` erin sluipt. Dan spreken we ons zelf eens even flink toe en beseffen we weer hoe gaaf het is dat we op een mooi strand lopen, een mooie stad ontdekken, tijd hebben met en voorGod, leuke mensen spreken, tijd hebben voor elkaar... Het voelt goed om alles te hebben los gelaten in Nederland om op deze manier te leren waar het om draait in het leven, wat belangrijk is en wat niet. We kijken uit om straks met die ervaring weer aan de gang te gaan in Nederland. Maar eerst... nog lekker niet

!

Zo, eerst maar eens dit verhaal posten...dan komen we straks misschien nog met een kleine toegift... we zeggen maar zo: je zult het wel zien!

Lieve mensen, het ga jullie goed!

Hasta luego!

Buenos Aires - Argentina